ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ ΑΡΑΓΕ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ?

Το πιθανότερο σενάριο,πλέον,σύμφωνα με το ρεπορτάζ και με τα όσα ακούγονται,λέγονται και γράφονται είναι πως οδεύουμε προς τις κάλπες τον επόμενο μήνα και συγκεκριμένα στις 4 Οκτώβρη.Σίγουρο δεν είναι ακόμα,είναι όμως αυτό το οποίο όπως το ΠΑΣΟΚ ευαγγελίζεται πρέπει να γίνει άμεσα,ώστε να απαλαγεί η χώρα από τον "βραχνά" που λέγεται Νέα Δημοκρατία και να βγει έτσι από την οικονομική-και γενικότερη-κρίση.
Όμως,αλήθεια,τί είναι αυτό που κάνει τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να πιστεύουν πως μπορούν,άμεσα κιόλας,να αντιστρέψουν την υπάρχουσα κατάσταση?Είναι κάτι τέτοιο πιθανό και δυνατό?Και ναι και όχι.
Όχι,από την άποψη πως μέχρι στιγμής,τουλάχιστον,δεν έχουμε ακούσει κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα από τον Γιώργο Παπανδρέου.Μία χάραξη μιας συγκεκριμένης πολιτικής και πορείας όσο χρόνο βρίσκεται στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ.Σίγουρα τώρα θα εκπονηθούν προγράμματα,σχέδια,σποτάκια.Θα είναι όμως όλα όσα λένε και προβάλλονται αληθινά?Μπορεί πράγματι ο Γιώργος να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση και να την οδηγήσει εκ νέου σε ασφαλή μονοπάτια?Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να είναι ένα έντιμο πρόσωπο,μία "καλή" φυσιογνωμία,με φιλελεύθερη προσωπικότητα και με καλές προθέσεις για τον τόπο.Φτάνει,όμως,αυτό?Εδώ χρειάζονται κι άλλες αρετές.Απαιτείται αρτιότητα,ηγετικός ρόλος,δυναμική,αντοχή στους "τριγμούς".Και ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ,ο Γ.Παπανδρέου δεν έδειξε να τα έχει όλα αυτά σε μεγάλο βαθμό.Δεν "έβγαλε" τον απαιτούμενο δυναμισμό,όπως μπορούμε να πούμε,για παράδειγμα,πως τον έβγαλε ο Αλέκος Αλαβάνος ο οποίος δεν ήταν λίγες οι φορές που,ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εξαπέλυσε δριμύτατες επιθέσεις και με βαρείς χαρακτηρισμούς προς τον πρωθυπουργό.Γενικά,ο Γιώργος Παπανδρέου δεν εμπνέει μία σιγουριά και δεν μπορεί εύκολα να πείσει κάποιον αναποφάσιστο ή απογοητευμένο να ρίξει ψήφο στο ΠΑΣΟΚ.
Επειδή,όμως,κάθε νόμισμα έχει και δύο όψεις,υπάρχει και η λογική που λέει πως πρώτα θα πρέπει να πάρει την ευκαιρία του και να γίνει πρωθυπουργός ο Γιώργος κι ύστερα να τον κρίνουμε,εκ του αποτελέσματος φυσικά.Μπορεί να μην είναι ο πολιτικός που θα βγει να μιλήσει κι όλοι από κάτω θα ζητωκραυγάσουν από θαυμασμό,είναι όμως ο πολιτικός που με τη σύνεση του,τον φιλελευθερισμό του και την στήριξη του "γερού" πολιτικού υπόβαθρου που ονομάζεται ΠΑΣΟΚ,θα μπορέσει να γίνει αυτό που όλοι θέλουμε και περιμένουμε:ένας πολιτικός που θα φέρει στην χώρα την χαμένη της διαφάνεια,που θα την βγάλει από τη μιζέρια και που θα την οδηγήσει σε έναν σωστό δρόμο,στρωμένο από ήθος,κοινωνική αλληλεγύη.Ας του δώσουμε,λοιπόν,πρώτα την ευκαιρία που του πρέπει κι ύστερα,αν δούμε πως τα πράγματα δεν αλλάζουν,τότε τον "στήνουμε" στον τοίχο.Εξάλλου,με δεδομένους και τους τριγμούς στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ,δε νομίζουμε πως υπάρχει κι άλλη λύση εκτός του ΠΑΣΟΚ.Εκτός κι αν είμαστε πια τόσο μαζοχιστές και καημένοι,ώστε να ανεχτούμε άλλη μία "μπλε" θητεία...

O "ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ" ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Το όνομα Τζεμ Οζντεμίρ,προφανώς δεν σας λέει τίποτα.Στους Γερμανούς και στους Τούρκους πολίτες,όμως,λέει πάρα πολλά και εκφράζει ακόμη περισσότερα.Πρόκειται για τον ηγέτη των Πρασίνων στη Γερμανία,ο οποίος είναι γόνος Τούρκων μεταναστών.Αυτό το στοιχείο είναι που κάνει ιδιαίτερο τον 44χρονο πολιτικό-όχι μόνο κατάφερε να ενσωματωθεί πλήρως στην γερμανική κοινωνία και λογική,αλλά πέτυχε και το να αναδειχθεί σε σημαίνον πρόσωπο της γερμανικής και ευρωπαικής πολιτικής.Και είναι ο πρώτος μετανάστης που καταφέρνει κάτι τέτοιο.Επιπλέον,επιτεύγματα όπως η τίμησή του με το βραβείο "multi-culti" ως πολυ-πολιτισμική προσωπικότητα και με το βραβείο Ιπεκτσί,ως πρεβευτής της ελληνοτουρκικής φιλίας,μόνο απαρατήρητα δεν μπορούν να περάσουν.
Η παρομοίωσή του με τον Αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα,δεν είναι καθόλου τυχαία,αφού οι επιδιώξεις και οι πολιτικές τους δείχνουν να έχουν πολλά κοινά.Ένας "διαφορετικός" που νίκησε το κατεστημένο και το καθιερωμένο και που πρεσβέυει αρχές όπως αυτή της κοινωνίας των ίσων ευκαιριών,της διαφορετικότητας,της ανθρωπιάς.Που οραματίζεται μια κοινωνία μέσα στην οποία τα πράγματα πάντα θα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο και πάντα προς όφελος του ανθρώπου και του κοινωνικού συνόλου.Ο χαρακτηρισμός του,λοιπόν,από τους "Financial Times" ως "Ομπάμα της Ευρώπης" είναι μάλλον επιτυχημένος.
Όσον αφορά στους στόχους του κόμματός του για τις επερχόμενες Γερμανικές εκλογές τον Σεπτέμβρη,ο Οζντεμίρ τονίζει πως θέλει να κάνει τους Πρασίνους τρίτο κόμμα στην γερμανική βουλή,πάνω από κομμουνιστές και φιλελευθέρους.Το κεντρικό σλόγκαν του κόμματος είναι "Green New Deal":έμφαση και συγκέντρωση στην περιβαλλοντική ανάπτυξη,η οποία με τη σειρά της θα φέρει και την οικονομική και κοινωνική σταθερότητα.
Αυτός,λοιπόν,είναι ο Τζεμ Οζντεμίρ.Ένας Τούρκος μετανάστης στη Γερμανία,που κατέληξε να είναι αρχηγός κόμματος στη χώρα αυτή.Αντιπροσωπεύοντας ιδέες και συνθήματα που όμοιά τους δεν συνηθίζουμε να ακούμε σε καμία ευρωπαική χώρα.Ιδέες φιλελεύθερες,δημοκρατικές,με έμφαση στο περιβάλλον και στην διαφορετικότητα της κοινωνίας.Καλό θα ήταν αυτά τα παραδείγματα να μας ανοίγουν τα μάτια εμάς των Ελλήνων.Και τα δικά μας,των απλών ανθρώπων και των πολιτικών.Γιατί εμάς,το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι το πως θα απομονώσουμε και θα διώξουμε τους μετανάστες,το πως θα χτίσουμε σπιτάκια και επάυλεις είς βάρος του φυσικού μας πλούτου,το πως θα αποτρέψουμε τον κάθε ξένο να σηκώσει την ελληνική σημαία στην παρέλαση(άλλος "δημοκρατικός" θεσμός αυτές οι παρελάσεις...)και το πως θα του φορτώσουμε ό,τι κακό συμβαίνει στην κοινωνία μας.Προβληματιζόμαστε για το πότε θα κάνουμε εκλογές ή ανασχηματισμό(λες και θα αλλάξει κάτι...)και για το αν έχει δίκιο ο Αλέξης ή ο Αλέκος-ένας αξιόλογος πολιτικός ιδεολογικός χώρος υπήρχε στην Ελλάδα,πάει μας τέλειωσε κι αυτός.Δεν υποστηρίζουμε πως και στην Γερμανία όλα είναι αγγελικά πλασμένα,εξαιτίας του παραδείγματος του Οζντεμίρ.Σαφώς και δεν είναι.Το να κατορθώνει,όμως,ένας μετανάστης να διεκδικεί ακόμα και την διακυβέρνηση της χώρας-έστω και μέσω συνεργασίας-είναι ένα βήμα προς τα εμπρός.Είναι κάτι που καταδεικνύει πρόοδο στην σκέψη και την αντίληψη κάποιων πραγμάτων και καταστάσεων από τους εκεί ανθρώπους.Την ώρα που εμείς βαδίζουμε όλο και προς τα πίσω,καλό θα ήταν μέσω του παραδείγματος του Οζντεμίρ να συλλογιστούμε τί πράγματι έχει αξία στην κοινωνία που ζούμε:το να κάνουμε τον "διαφορετικό" να υποφέρει τονίζοντάς του συνεχώς με άσχημο τρόπο αυτή του την "διαφορετικότητα" ή το να τον κάνουμε να νιώσει "δικός" μας,εξηγώντας του πως αυτή του η "διαφορετικότητα" είναι που τον κάνει και ξεχωριστό?Στο χέρι μας είναι να υποστηρίξουμε την δεύτερη απάντηση...

''ΑΝΑΒΕΙ'' ΤΟ ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ!

Το φετινό καλοκαίρι,είναι σίγουρα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα,αν όχι το πιο ενδιαφέρον,των τελευταίων χρόνων.Σε παγκόσμιο επίπεδο,η Ρεάλ Μαδρίτης μοιάζει να ξαναγίνεται σιγά-σιγά η ομάδα-όνειρο και...φόβητρο του παρελθόντος,αφού με το που ο Φλορεντίνο Πέρεθ ανέλαβε ξανά την προεδρία της,η ''βασίλισσα'' απέκτησε τους δύο σούπερ σταρ του παγκόσμιου ποδοσφαιρικού στερεώματος,τους Κριστιάνο Ρονάλντο και Κακά,με ποσά που ξεφεύγουν από κάθε φαντασία.Ο Ρονάντο κόστισε 94 εκ. ευρώ συνολικά(!!),ενώ ο Κακά 65 εκ. ευρώ!!!Ποσά απλησίαστα για όλες,σχεδόν,τις ποδοσφαιρικές ομάδες του πλανήτη.Σίγουρα θα υπάρξει και συνέχεια για την Ρεάλ,ενώ αναμένονται και μεταγραφές-απαντήσεις από τις ανταγωνίστριες της ''βασίλισσας'' Μπαρτσελόνα,Μάντσεστερ,ίντερ,Τσέλσι.
Στα ελληνικά...χωράφια,τα πράγματα σαφώς και δεν περιλαμβάνουν τέτοια ποσά και τέτοια ονόματα,όμως είναι φανερό πως ο Παναθηναικός από φέτος κινείται σε μία διαφορετική βάση και διαφορετική φιλοσοφία από ότι τα προηγούμενα χρόνια,κι αυτό δίνει ένα μεγάλο ενδιαφέρον στα καθέκαστα των μεταγραφών.Κινείται,πλέον,με αρκετό χρήμα στην αγορά και κοιτάει...κατάματα τον Ολυμπιακό!Οι ''ερυθρόλευκοι'' βέβαια,κατάφεραν να κάνουν την πρώτη μεγάλη μεταγραφή και από άποψη ουσίας αλλά και εντυπώσεων,αποκτώντας από τη Γιουβέβτους τον αρχηγό της εθνικής Σουηδίας Όλοφ Μέλμπεργκ!Πραγματικός ''βράχος'' ο Σουηδός,''μπαρουτοκαπνισμένος'' από Καμπιονάτο και Πρέμιερ Λιγκ(7 χρόνια με την Άστον Βίλα),δίνει άλλη πνοή στην αμυνα των νταμπλούχων,που έτσι όχι μόνο αναπλήρωσαν το κενό τού Άντζα,άλλα το υπερ-κάλυψαν,παίρνοντας έναν,σαφώς,εμπειρότερο και μεγαλύτερης αξίας,αμυντικό.Στη συγκεκριμένη υπόθεση,βέβαια,υπήρχε και παρασκήνιο,αφού ακουγόταν έντονα πως ο παίκτης ενδιέφερε τον ΠΑΟ,ο οποίος προσπαθούσε επίμονα να τον κλείσει!
Η απάντηση του Παναθηναικού,ήρθε με την απόκτηση των Κώστα Κατσουράνη από την Μπενφίκα και του...Σεμπάστιαν Λέτο από τον...Ολυμπιακό!Πραγματικές ''βόμβες'' από τον ΠΑΟ,σε μια στιγμή που τα πράγματα πήγαιναν να γίνουν δύσκολα για τους ''πράσινους''!Ο Κατσουράνης αποτελεί,αναμφισβήτητα,τον καλύτερο Έλληνα μέσο κι έναν από τους πιο πλήρεις παίκτες στα ευρωπαικά γήπεδα!Σημαντική προσθήκη,λοιπόν!Όσο για τον Λέτο,ο ΠΑΟ αιφνιδίασε είναι η αλήθεια,αφού ναι μεν ο Ολυμπιακός δεν ''καιγόταν'' να τον αγοράσει από τη Λίβερπουλ,από την άλλη όμως ήταν ένας σημαντικός παίκτης για τον Ολυπιακό πέρυσι κι αυτό από μόνο του,κάνει αυτή την κίνηση επιτυχημένη,κυρίως από την πλευρά της δημιουργίας εντυπώσεων!
1-1,λοπόν,το...σκορ μέχρι στιγμής στο μεταγραφικό ''παζάρι'',κι ενώ έχουμε πολλά ''ψωμιά'' ακόμα μπροστά μας!

ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

Με την αφορμή των εγκαινίων του νέου μουσείου της Ακρόπολης,στις 20 Ιουνίου,έχει έρθει,ξανά,στην επιφάνεια το θέμα της επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα,από το Βρετανικό Μουσείο όπου και βρίσκονται,στον τόπο όπου και δημιουργήθηκαν,στην Ελλάδα.Είνα,ίσως,η μεγαλύτερη ευκαιρία που παρουσιάστηκε ποτέ,ούτως ώστε τα,κλεμένα από τον λόρδο Έλγιν,μάρμαρα να γυρίσουν εκέι όπου ανήκουν,έτσι ώστε να θεωρείται και ολοκληρωμένο ένα τέτοιο αριστούργημα της τέχνης.Δε νοείται έργο τέχνης χωρίς αυτό να αποτελείται απ΄όλα τα μέρη του,απ'όλες τις πλευρές του,απ'όλα τα ''κομμάτια'' του.Και σίγουρα,το να βλέπεις τα μάρμαρα στο μουσείο,χωρίς το σημαντικότερο των μερών τους,είναι σαν να βλέπεις την Καπέλα Σιστίνα,χωρίς το βασικό της κομμάτι,ή το ''Χαμόγελο της Μόνα Λίζα'' χωρίς το πρόσωπο της Μόνα Λίζα!
Οι Βρετανοί,χρόνια τώρα,από τις πρώτες κιόλας συζητήσεις για την πιθανότητα επιστροφής των μαρμάρων στον τόπο και το έργο που ανήκουν,προβάλουν ως επιχείρημα το θέμα της ιδιοκτησίας των μαρμάρων.Μα,το θέμα δεν έιναι και δεν πρέπει να είναι τέτοιας φύσεως.Το θέμα δεν αφορά το σε ποιόν ανήκουν τα μάρμαρα ή κάποια άλλη εθνική υπόθεση.Το θέμα ΠΡΕΠΕΙ να αφορά,πρώτα απ'όλα,την υπηρεσία της τέχνης.Είναι θέμα ΙΣΤΟΡΙΚΟ και πολιτιστικό,να μπορεί ο επισκέπτης του νέου μουσείου να αντικρίσει ένα τέτοιας αξίας έργο ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ.Αν δεν το δει έτσι,δεν θα μπορεί και να εκλάβει την ''μαγεία'' που προσφέρει ένα ολοκληρωμένο έργο τέχνης.Ναι μεν θα μπορεί μέσω της φαντασίας του να το πράξει,δεν νομίζουμε όμως ότι είναι το ίδιο.Δεν θα νιώσει το ίδιο συναίσθημα,ούτε την ίδια ''αγαλίασση''.
Αν οι Βρετανοί πολιτικοί και οι προεδρεύοντες του Βρετανικού Μουσείου θεωρούν ότι το να στερούν από το κορυφαίο μουσείο του κόσμου τη δυνατότητα να έχει το σημαντικότερο του έργο ολοκληρωμένο,τότε πολύ απλά,πρόκειτα για ανθρώπους που τους νοιάζει περισσότερο το προσωπικο-εθνικό συμφέρον,παρά το συμφέρον της τέχνης και της ικανοποίησης της ανθρώπινης ψυχής.Αν καταλάβουν ότι με το να επιστρέψουν τα μάρμαρα,υπηρετούν και την αξία της ίδιας της τέχνης,ίσως μόνο τότε ικαονοποιήσουν και το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης.

ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΟΙ ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ?

Είναι γνωστή η επιρροή που ασκεί η ORIGINAL στα της ΑΕΚ.Είναι ο πολυπληθέστερος σύνδεσμος κιτρινόμαυρων φιλάθλων,με ιστορική,αν μη τί άλλο,παρουσία και στήριξη από τις εξέδρες προς την αγαπημένη τους ομάδα.Η επιστροφή του Ντούσαν Μπάγεβιτς στην ΑΕΚ έχει φέρει και πάλι στο προσκήνιο την παλιά,γνωστή τους κόντρα με τον Σερβοέλληνα τεχνικό.Αντιδράσεις,συνθήματα στους τοίχους και,γενικά,ένα κλίμα μεγάλης έντασης ακολούθησαν τις χτεσινές και προχτεσινές εξελίξεις.Αντί,βέβαια,όλοι,από τον Μανωλά και τον Νικολάου μέχρι και τον απλό φίλαθλο,να αγωνιούν για το τελικό ''ναι'' του Μπάγεβιτς και το ποιοι άλλοι θα στελεχώσουν την ομάδα,κύριο θέμα συζήτησης όλων είναι το αν θα υπάρξουν και πόσο μεγάλες θα είναι τυχόν αντιδράσεις των οργανωμένων.Με λίγα λόγια,αντί ν'ασχολούμαστε με το δέντρο και χάνουμε το δάσος.Οι οργανωμένοι(ΟΧΙ ΟΛΟΙ,βέβαια,μερίδα αυτών)αντί να κοιτάξουν ποιο είναι τη δεδομένη στιγμή το συμφέρον της ΑΕΚ,κάθονται κι ασχολούνται με παλιές έριδες και με εγωισμούς που μόνο να βλάψουν μπορούν.Τί λέμε,τώρα θα αναφωνήσει κάποιος,αφού ξέρουμε ποιοι είναι και πώς σκέφτονται οι συγκεκριμένοι οπαδοί.Όταν,όμως,σε αυτή την οριακή κατάσταση στην οποία και βρίσκεται η ΑΕΚ αυτό το οποίο σκέφτονται είναι το πως θα ικανοποιήσουν και θα διατηρήσουν έναν συγκεκριμένο εγωισμό,τότε το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος,είναι να πάψει ν'ασχολείται μαζί τους.Αφού σκέφτονται τόσο στενά και τόσο ''στεγνά'',τότε η διοίκηση και ο απλός φίλαθλος κόσμος της ΑΕΚ δύο πράγματα πρέπει να κάνουν.Πρώτον,να προσλάβουν(οι μέτοχοι)τον Ντούσαν Μπάγεβιτς και να τον δεχτούν(οι ΦΙΛΑΘΛΟΙ)όπως πρέπει-δλαδή με σεβασμό.Δεύτερον,ν'αδιαφορήσουν για τις αντιδράσεις των οργανωμένων.Από τη στιγμή που οι συγκεκριμένοι αδιαφορούν για το συμφέρον της ομάδας,τότε ας μης τους δίνουν αξία με το να ασχολούνται μαζί τους.Έτσι,θα είναι καλύτερα για όλους.Γιατί,δεν πρέπει και δεν μπορεί να κάνει μια μικρή και συγκεκριμένη ομάδα ατόμων ότι θέλει εις βάρος,μάλιστα,της πλειοψηφίας....

ΝΤΟΥΣΑΝ ΜΠΑΓΕΒΙΤΣ,Ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ...

Λένε πως όταν φτάσουν τα δύσκολα,μόνο οι ''δύσκολοι'',δηλαδή οι σκληροί προχωρούν.Στην περίπτωση της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ τα δύσκολα έχουν φτάσει σε σημείο απροχώρητο,εδώ και αρκετό καιρό..Αρα η ΑΕΚ για να προχωρήσει,χρειάζεται ανθρώπους που θ'αντέξουν στα δύσκολα,που θα έχουν την εμπειρία και την ικανότητα,που θα έχουν,βρε αδερφέ,αυτό το ''κάτι'' που θα βγάλει την ένωση από το τέλμα στο οποίο κι έχει περιέλθει.Κι αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν.Ο Στέλιος Μανωλάς ανέλαβε τεχνικός διευθυντής,ο Λάκης Νικολάου ξαναγύρισε στα κοινά και,το σημαντικότερο όλων,ο Ντούσαν Μπάγεβιτς ανέλαβε την τεχνική ηγεσία.Δεν ξέρουμε αν η ΑΕΚ πάρει το πρωτάθλημα ή όχι.Αυτό που ξέρουμε,όμως,είναι ότι ο Μπάγεβιτς είναι ο μοναδικός προπονητής που θα μπορούσε τη δεδομένη χρονική στιγμή να ξαναβάλει την ΑΕΚ σε μια αγωνιστική τάξη,σε μια κατάσταση σοβαρή και πειθαρχημένη.Όχι μονάχα γιατί αυτό είναι το χαρακτηριστικό της δουλειάς του σε όποια ομάδα και αν δούλεψε,αλλά γιατί ΕΙΝΑΙ ΑΕΚ,γνωρίζει πως πρέπει να παίξει η ΑΕΚ και γιατί,εν τέλει,ΕΙΝΑΙ Ο ΜΠΑΓΕΒΙΤΣ.Ένας προπονητής που δεν χρειάζεται ούτε συστάσεις,ούτε διθυράμβους(αλλά ούτε και χρήματα).Έχει δώσει τα-μεγάλα-διαπιστευτήρια του με τους 12 τίτλους που έχει πάρει,με τις αυτοκρατορίες του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ που έχει δημιουργήσει και,φυσικά,με τον θόρυβο που προκαλεί πάντα το όνομά του.Είτε αυτό είναι για αποθέωσή του,είτε για αποδοκιμασία του.Πάντα και παντού,ο ''Ντούσκο'' προκαλούσε αντιδράσεις.Στην ΑΕΚ ήταν...παραπάνω κι από θεός,όταν όμως έφυγε για τον Ολυμπιακό το '96,έγινε ''προδότης'' και μάλιστα ο έσχατος!Όταν ξαναγύρισε,μάλλον αυτό έγινε για να...ξαναφύγει αφού οι οργανωμένοι όπου κι αν τον έβλεπαν τον έβριζαν και τον απειλούσαν.Ακόμη και μετά από μεγάλες επιτυχίες,άκουγε τα ''μύρια όσα''.Στον Ολυμπιακό επίσης λατρεύτηκε,όταν όμως γύρισε το '04 τα πράγματα είχαν αλλάξει και παρά το νταμπλ που πήρε,τον έδιωξαν-όχι η διοίκηση,οι οπαδοί..Όπως και να έχει ο Μπάγεβιτς είναι ένα ΕΙΔΩΛΟ.Κάποιοι τον λατρεύουν,κάποιοι άλλοι τον μισούν.Το όνομά του,όποτε κι αν ακουστεί σε κάνει να...γυρίσεις που λέμε!Ακούς ''Ντούσαν Μπάγεβιτς'' και γυρίζεις το κεφάλι σου για να δεις!Εμείς,είμαστε σίγουροι.Ο Μπάγεβιτς αυτή τη φορά θα ξαναπάει την ΑΕΚ ψηλά.Δεν ξέρουμε εάν αντέξει τις όποιες αντιδράσεις,αλλά ξέρουμε πως η ΑΕΚ βρήκε τον κατάλληλο άνθρωπο,την πιο δύσκολη στιγμή...

''WE have a dream''...

Αυτή η παραλαγμένη εκδοχή της μεγαλειώδους φράσης του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ''I have adream...'',είναι αυτή που συνοψίζει πλήρως αυτά που προσδοκά η Αμερική και ο πλανήτης ολόκληρος από το νέο πρόεδρο των Η.Π.Α. Μπαράκ Ομπάμα:μια Αμερική καλύτερη,δικαιότερη,ασφαλέστερη,υγειέστερη.Μια Αμερική που δεν θα αποροφά με φόρους όλα τα λεφτά του απλού κόσμου,που δεν θα αρνείται την δωρεάν ιατρική περίθαλψη,που δεν θα ''αποφασίζει και διατάζει'' πολέμους.Μια Αμερική που,εν τέλει,δεν θα απαρνιέται την διαφορετικότητα και που δε δα ''δείχνει με το δάκτυλο'' τον ''μάυρο'',τον ''φτωχό'',τον άπορο.Κι αν αυτός ο κολοσσός σταθεί στο ύψος του,τότε και ο υπόλοιπος κόσμος θα ακολουθήσει.Πέρα βέβαια από τις προσδοκίες,τα όνειρα αλλά και τους συβολισμούς που γεννά αυτή η πρώτη στην ιστορία εκλογή αφρο-αμερικανού Αμερικανού προέδρου,υπάρχουν και ορθόνωνται και οι απαιτήσεις.Οι πράξεις δηλαδή των δηλώσεων-δεσμεύσεων του 44ου προέδρου.Με τις πιο σημαντικές από αυτές να είναι η αντιμετώπιση της μεγαλειώδους οικονομικής κρίσης,η απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ,η τήρηση των δεσμεύσεων περί φόρων,υγείας και περιβάλλοντος.Όλα αυτά,φυσικά,μόνο εύκολα δεν πρόκειται να γίνουν.Ο πρότερος...άτιμος βίος των αμερικανών,οι συγκυρίες αλλά και η ίδια η ιστορία καθιστούν όλα τα παραπάνω δύσκολα πραγματοποιήσιμα.Ο Ομπάμα θα χρειαστεί βοήθεια ΚΑΙ από τους Ρεπουμπλικάνους,ίσως.Θα χρειαστεί ενότητα και σύμπνοια.Γι'αυτό και οι χθεσινές ''νουθεσίες και γλύκες'' σε ΜακΚέιν και Πέιλιν από τον Μπαράκ στη νικηφόρα ομιλία του,μπορούν να θεωρηθούν ως μια καλή,πρώτη,διπλωματική κίνηση από τη μεριά του.Όλα αυτά βέβαια ισχύουν στην σφαίρα του θεωρητικού.Το αν θα πραγματοποιηθούν και στην ουσία,είναι κάτι που θα φανεί και που θα το γράψει η ιστορία.Αυτό που είναι πέρα για πέρα σίγουρο είναι ένα:ένας 47 χρονος ΜΑΥΡΟΣ,με καταγωγή από την Κένυα,με παρελθόν σε γκέτο,είναι Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ..Ο ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΗΣ.Ένας άνθρωπος που ξέρει πως έιναι η φτώχια,που ξέρει πως έιναι ο ρατσισμός.Όταν ένας τέτοιος άνθρωπος ελέγχει τις εξελίξεις ανά τον κόσμο,τότε ναι,μπορούμε να ελπίζουμε.Να περιμένουμε κάτι το διαφορετικό.Να ''έχουμε ένα όνειρο''....